Overijssel – Op uitnodiging van Natuur en Milieu Overijssel hebben honderden mensen uit de provincie inhoudelijk meegedacht over de vraag wat te doen met de terugkeer van de wolf. En vooral: hoe voorkomen we dat de maatschappelijke discussie hierover ontaardt in verharding en polarisatie?

Mensen uit alle lagen van de samenleving hebben deelgenomen aan de discussie: uit het bedrijfsleven, landbouw, natuurorganisaties, buurtgroepen en overheden. De reacties tonen draagvlak voor bescherming onder voorwaarden. En verwarring over de vraag wat vandaag de dag ‘natuurlijk’ is.

Extase of afschuw
De belangrijkste conclusies uit het eindrapport: Stop met jubelverhalen, stop met doemverhalen. Voor het overgrote merendeel van alle mensen geldt dat ze de wolf nooit hebben gezien, en nooit zelf enig gevolg van zijn aanwezigheid hebben ervaren. Wat opvalt, en ook enigszins verbaast, is dat veel van deze mensen bijna in extase of in uiterste afschuw over de wolf praten. Beide standpunten vindt Natuur en Milieu Overijssel contraproductief en overdreven. De wolf is een mooi dier, maar ook weer niet per se het mooiste van de wereld. En de schade die zo’n wolf kan toebrengen is erg, maar betekent meestal ook weer niet het eind van de wereld.

Wat is natuurlijk
Er zijn talloze, onderling concurrerende beelden over de natuur in omloop en de wolf als roofdier, en misschien ook als symbool, zet de discussie hierover nu op scherp. Daarbij is opvallend dat het woord ‘natuurlijk’ te pas en te onpas wordt gebruikt. Voorstanders van de wolf claimen dat zijn aanwezigheid natuurlijk is en tegenstanders van de wolf stellen met evenveel overtuiging dat de wolf natuurlijk niet thuishoort in ons drukbevolkte land. Dit hangt samen met een toenemende onrust rond de vraag wat nog eigenlijk natuurlijk is, in een tijd van toenemende maakbaarheid. En hoeveel waarde we daar als samenleving nog aan hechten.

Wolf niet heilig
Hoopvol is dat de reacties in hun samenhang de contouren schetsen van consensus. Verreweg de meeste mensen kunnen er mee leven dat de wolf geaccepteerd wordt en beschermd is, zolang maar duidelijk is dat er wordt ingegrepen als hij te lastig wordt en het echt te gek wordt. Daarbij zij aangetekend dat er duidelijke en goede afspraken moeten komen over schadevergoedingen, en vergoeding voor aanschaf van elektrische rasters. En bijna iedereen is het er over eens dat voorlichting van groot belang is, zowel voor het maatschappelijk debat over de terugkeer van de wolf, als over de beleidsontwikkeling en de daadwerkelijke omgang met dit dier.

Consensus binnen handbereik
Deze contouren van consensus sluiten op hoofdlijnen mooi aan bij het Interprovinciaal Wolvenplan dat op 24 januari 2019 is vastgesteld. Daarbij zij aangetekend dat er met betrekking tot de uitwerking op detailniveau nog een lange weg te gaan is. Daadkracht is geboden, maar zelfs als de consensus binnen handbereik is, moet men niets forceren. Dit vraagt tijd, aandacht en een weloverwogen gesprek. Naast daadkracht is geduld en ‘laatkracht’ op zijn plaats, aldus¬†Natuur en Milieu Overijssel.