Home » Algemeen Nieuws » Bloemetje en felicitaties voor diamanten bruidspaar Hennie en Dinie ter Braak uit Haaksbergen
Foto: Betty Morsinkhof

Bloemetje en felicitaties voor diamanten bruidspaar Hennie en Dinie ter Braak uit Haaksbergen

Haaksbergen – Afgelopen vrijdag verraste burgemeester Gerrit Jan Kok het diamanten bruidspaar Hennie en Dinie ter Braak-Diepemaat met een bloemetje. Een dag eerder, op donderdag 5 oktober, was het precies zestig jaar geleden dat het stel trouwde voor de wet. Onder het genot van koffie met gebak passeerde hun levensverhaal de revue.

Na vijf jaar verkering vonden Hennie ter Braak (85) en Dinie Diepemaat (82) de tijd rijp voor een huwelijk. “Hennies moeder was ziek. We besloten erbij in te trouwen, zodat ik voor haar kon zorgen”, vertelt de bruid, die in de Veldmaat is geboren. “Ach, je wilde gewoon graag bij mij zijn”, grapt haar man. En dat is ook weer waar. Dertien jaar lang woonden ze daar aan de Kieftendijk in het Needse gedeelte van Rietmolen. “Achter de bekke’”, verduidelijkt de bruidegom. Daar werden hun vier kinderen geboren.

Als veehandelaar trad Hennie ter Braak in de voetsporen van zijn opa en zijn vader. In 1970 kreeg hij de kans om een melkveehouderij over te nemen in het Haaksbergse deel van Rietmolen. “Toen staken we de Schipbeek over.” Zijn vrouw vult aan: “Hennies vader verhuisde mee. De rest van zijn leven is hij hier bij ons op de boerderij geweest.” Op deze fijne plek hoopt ook het diamanten echtpaar nog lang samen te wonen. Op het platteland, te midden van akkers en weilanden waar koeien grazen. Dat zoon Henri en zijn vrouw Kitty ernaast wonen draagt daar zeker aan bij. “We hebben hier een fijne buurt. Gisteren zijn de noabers wezen mooimaak’n. De vrouwen de roosjes, de mannen het groen. Van dat soort gezelligheid houden Hennie en ik enorm.”

De maandagochtend is heilig voor Dinie ter Braak. Dan gaat ze naar ‘Senioren uit in De Kappen’. “Dat vind ik zo gezellig! Eerst bijpraten met koffie. Dan krijgen we gymnastiek. En daarna doen we spelletjes. Vooral sjoelen vind ik leuk”, vertelt ze. Ook van de gezamenlijke maaltijd tot besluit geniet ze. “En voor Hennie wordt prima gezorgd door onze schoondochter.” Hij gunt zijn vrouw die pleziertjes. Dat was vroeger al zo. Toen zij graag op vakantie wilde spoorde hij haar aan. “Als veehandelaar kon je slecht langer van huis. Als zich handel aandiende moest je er meteen bij zijn”, legt hij uit. En dus ging zij met haar broer en diens vrouw naar Oostenrijk. “Die eerste keer dat ik bergen zag. Om nooit te vergeten.”

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *

*